„Każda prawdziwa miłość musi mieć swój Wielki Piątek”

W Wielki Piątek zgromadziliśmy się w naszej świątyni, aby wspólnie przeżywać liturgię Męki Pańskiej, której przewodniczył ks. Proboszcz Jacek. To jeden z najbardziej przejmujących dni w roku liturgicznym – dzień ciszy, skupienia i zadumy nad męką oraz śmiercią Jezusa Chrystusa. Tego dnia nie sprawuje się Eucharystii, a centrum liturgii stanowi krzyż. Celebracja rozpoczęła się w ciszy – kapłan, wchodząc do kościoła, padł na twarz przed ołtarzem, co jest znakiem uniżenia i głębokiej modlitwy. Ten gest wprowadził wszystkich w wyjątkowy nastrój tego dnia. Następnie wysłuchaliśmy liturgii słowa, której centralnym punktem był opis Męki Pańskiej według św. Jana. Słowa Ewangelii przypomniały nam o cierpieniu Chrystusa, Jego miłości do człowieka oraz ofierze, jaką złożył dla naszego zbawienia. Po homilii nastąpiła uroczysta modlitwa powszechna, obejmująca wszystkie potrzeby Kościoła i świata – modliliśmy się m.in. za wierzących, za niewierzących, za rządzących oraz za wszystkich potrzebujących. Kolejnym, bardzo poruszającym momentem była adoracja krzyża. W ciszy i skupieniu podchodziliśmy, aby oddać cześć znakowi naszego zbawienia. Ten gest był osobistym wyznaniem wiary i wdzięczności za miłość Chrystusa. Na zakończenie liturgii przyjęliśmy Komunię Świętą, która została konsekrowana dzień wcześniej, podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej. Był to moment szczególnej jedności z Chrystusem, który oddał za nas swoje życie. Liturgia zakończyła się w ciszy. Wielu wiernych pozostało jeszcze na osobistej modlitwie przy Grobie Pańskim, trwając na czuwaniu i rozważaniu tajemnicy śmierci Jezusa.