Żywy Różaniec

RÓŻANIEC – HISTORIA I TERAŹNIEJSZOŚĆ 

Zwyczaj odmawiania różańca jest bardzo dawny. Sięga czasów przed narodzeniem Chrystusa. Różaniec powszechnie stosowali w Indiach wyznawcy Wisznu i Siwy, także wyznawcy Buddy, Lamowie w Tybecie, a nawet Mahometanie w Syrii i Afryce Północnej. Jakie zdziwienie było św. Franciszka Ksawerego, kiedy zobaczył w Japonii coś podobnego do katolickich różańców.

Jak widzimy różaniec jako taki nie powstał w Kościele Katolickim, ale istniał dawno przed nim i jest własnością wielu narodów i religii. Miał on też różne formy: w Chinach były nim sznury z węzłami, podobną formę miały sznury bramińśkie. Różaniec indyjskich Siwitów miał formę sznurków z nanizanymi perełkami owocu aksza i składał się z 32, 64, 84,108 paciorków. Podobne różańce mieli i mają dotąd mnisi buddyjscy. Różańce te ułatwiały modlitwę, zwłaszcza, gdy pewne formuły się często powtarzały.

Czytamy o pierwszych pustelnikach, że wyznaczali sobie do codziennego odmawiania 100 i więcej Ojcze Nasz – czy też innych pacierzy. Metodę doskonalono, posługując się sznurkami z węzłami, lub sznurkami z nanizanymi na nich pętelkami czy kawałkami drewna. Taki różaniec miał posiadać św. Pachomiusz i św. Benedykt z Nursji. Najdawniejszy z zachowanych różańców pochodzi dopiero z XIII wieku. Sznur przedstawia 158 nanizanych na nim paciorków.

Modlitwą najczęściej i najpowszechniej odmawianą była Modlitwa Pańska, której nas nauczył sam Jezus Chrystus; modlitwa z wszystkich modlitw najczcigodniejsza i Panu Bogu najmilsza.

Kiedy powstały zakony, kapłanów obowiązywała reguła do codziennego odmawiania 150 psalmów. Natomiast innych, czyli braci laików zakonnych zobowiązano do odmawiania 150 ojcze nasz. Dlatego tak ułożone modlitwy nazwano Psałterzem Braci. Tak było u benedyktynów jeszcze w wieku XIII.

Od XII wieku upowszechnia się w kościele zwyczaj odmawiania Pozdrowienia Anielskiego i do nich dodano słowa św. Elżbiety … I błogosławiony owoc żywota Twojego. A jeszcze później imię Jezus. W wieku XVI uzupełniono słowami – Święta Maryjo Matko Boża módl się za nami grzesznymi, teraz i w godzinę śmierci naszej amen. (rok 1515) od średniowiecza pochodzi zwyczaj częstego odmawiania Pozdrowienia Anielskiego.

Różaniec w postaci wielokrotnego odmawiania Pozdrowienia Anielskiego upowszechniał św. Dominik. Jednak różaniec w obecnej formie ustalił się dopiero w wieku XV dzięki Dominikaninowi błogosławionemu Alanusowi a la Roche.

W wieku XV ustalono ostatecznie 15 tajemnic i podzielono je na 5 tajemnic radosnych, pięć tajemnic bolesnych i pięć tajemnic chwalebnych. I tak było do roku 2002. Bulle papieskie począwszy od papieża Sykstusa IV wspominają o różańcu złożonym jedynie z 15 Ojcze Nasz i 150 Zdrowaś. Dopiero Pius V bullą z dnia 17 marca 1569 r. po raz pierwszy zwraca uwagę, że rozważanie tajemnic z życia Pana Jezusa jest warunkiem koniecznym do otrzymania odpustów. Różaniec więc uzupełniono rozważaniem tajemnic. Papież Jan Paweł II 16 października 2002 roku dodał część IV różańca św. Tajemnice Światła.

Mimo, że różaniec powstał przed chrześcijaństwem, tak naprawdę jest własnością chrześcijaństwa, bo dopiero w kościele katolickim stał się powszechną własnością jego wyznawców i przybrał formę oryginalną, własną wyróżniającą się od innych różańców, wśród innych religii świata.

Nosi on różne nazwy: Psałterz Maryjny, Saluciones (pozdrowienia), czy wreszcie rosarium – różaniec, to znaczy – wieniec z róż. Różaniec, najpopularniejszą modlitwą wiernych Kościoła Katolickiego. Nie jest to modlitwa urzędowa kościoła. Nie wchodzi do oficjalnej liturgii, jest natomiast modlitwą prywatną wiernych. A jednak bez przesady można uznać ją za najpopularniejszą modlitwę wiernych kościoła. Zna tę modlitwę każdy katolik, nawet dziecko. Jest własnością setek milionów rzesz katolików.

Co o tym zadecydowało?

Przede wszystkim łatwość i prostota różańca.

Składa się on przecież z modlitw codziennych, najpowszechniej używanych. Modlitwy Pańskiej i Pozdrowienia Anielskiego. Można go odmawiać prawie w każdym czasie i prawie w każdym miejscu. Rozważanie tajemnic z życia Pana Jezusa i jego matki dodane w wiekach późniejszych (XVI w.) nadało różańcowi formę rozmyślania, kontemplacji Ewangelii, co pozwala nie tylko lepiej poznać życie Chrystusa, ale je także naśladować.

Spopularyzowali tę modlitwę Święci Pańscy, gdyż była ona ich ulubioną modlitwą i nie rozstawali się z nią nigdy.

Najbardziej do rozpowszechnienia tej modlitwy przyczynili się sami papieże. Zachęcając wiernych do odmawiania, ustanawiając nabożeństwa różańcowe, (w miesiącu październiku) i święto różańcowe. Pius V ustanowił Święto Matki Boskiej Różańcowej 7 października po zwycięskiej bitwie pod Lepanto w roku 1571.

Wreszcie do spopularyzowania tej modlitwy przyczyniły się bardzo objawienia N. M. Panny z różańcem w ręku, polecającej usilnie odmawianie tej modlitwy. Tak było w Lourdes 1858 r., w Fatimie 1917 r., w Pompejach koło Neapolu w r. 1875 i w wielu innych miejscach (np. Kanada, Filipiny, Meksyk).

BRACTWA RÓŻAŃCOEWE

Do spopularyzowania tej wyjątkowo pięknej modlitwy przyczyniły się też bractwa różańcowe. Miały one ongiś w Polsce wielkie znaczenie. W księgach bractw różańcowych można oglądać imiona królów polskich: Zygmunta Starego, Zygmunta II Augusta, Stefana Batorego, Władysława IV, Jana III Sobieskiego i Stanisława Leszczyńskiego. Są też wpisani znani wodzowie i hetmani polscy, jak np.: Stefan Czarniecki, Stanisław Żółkiewski, Karol Chodkiewicz, Tadeusz Kościuszko, czy Kazimierz Pułaski.

WIECZNY RÓŻANIEC 

Nim powstał żywy różaniec, znany był tzw. wieczny różaniec został on założony w Bolonii w 1635 roku przez o. Tymoteusza Ricci. Obliczył on że rok ma 8760 godzin. Wierni na ochotnika zgłaszali się, wyznaczając sobie godzinę dnia czy też nocy raz w roku. Raz w roku odmówić różaniec to nie taka znowu wielka ofiara. Zgłosiło się bardzo wielu. W drodze losowania wybierano dzień i godzinę. Na przykład, papież Urban VIII wylosował dla siebie godzinę 11 w nocy 22 maja 1643 roku.

ŻYWY RÓŻANIEC 

Żywy różaniec – dziś tak popularny – założyła sługa boża Paulina Maria Jaricot, w Lyonie 1926 rokuZatwierdził go papież Grzegorz XVI w 1832 roku. Licząc się z sytuacją współczesnego człowieka, że jest on wieczne zagoniony i zapracowany, wpadła założycielka na pomysł, aby zobowiązać członków do odmawiania jednej tylko dziesiątki różańca każdego dnia. Na to stać każdego, nawet najbardziej zajętego pracą chrześcijanina. Członkowie są tak zorganizowani, że razem tworzą grupy dotychczas po 15 osób, od roku 2002 po 20 osób tak, by był przez nich odmówiony cały różaniec – 4 części – 20 tajemnic. Obecnie do żywego różańca należą miliony osób w Polsce i na świecie.

Obowiązki Członków Żywego Różańca:
– Członkowie Żywego Różańca mają na celu za pomocą wspólnej modlitwy dochować wierności Bogu, wytrwać w dobrym, bronić od złego siebie i bliskich.
– Członkowie Żywego Różańca mają obowiązek wielbić i naśladować Maryję oraz w szczególny sposób powinni wystrzegać się ciężkich grzechów.
– Na czele każdego Kółka stoi Zelator lub Zelatorka. Mają oni obowiązek pilnowania zmiany Tajemnic Różańcowych co miesiąc.
– Członkowie Żywego Różańca korzystają z Mszy Świętych i Nabożeństw odprawianych w ich intencji, za żywych i umarłych.

Przyjęcie do Kółka Żywego Różańca dokonuje się przez wpisanie do rejestru członków i zobowiązaniu się do codziennego odmawiania jednej dziesiątki Różańca świętego.

WSPÓLNOTY ŻYWEGO RÓŻAŃCA W PARAFII ŚW. BARBARY

W naszej parafii Róż Żywego Różańca mamy dziesięć – 9 żeńskich i 1 męska. Jedenasta Róża w trakcie tworzenia. Pragniemy przedstawić tą „Armię” ludzi wspólnej modlitwy różańcowej:

 
Ołtarz Matki Bożej Różańcowej
i Figura MB Fatimskiej w naszym kościele 
 

RÓŻA NR 1
ZELATORKA: Szlachta Grażyna
1. Ochodek Anna
2. Hoffman Teresa
3. Jarzyńska Anna
4. Sladek Maria
5. Gamża Agata
6. Szupina Bogusława
7. Strządała Anna
8. Klimek Barbara
9. Gruszczyk Anna
10. Bierska Stanisława
11. Konieczny Irena
12. Badura Stefania
13. Krzempek Anna
14. Spandel Krystyna
15. Baron Genowefa
16. Klimosz Bożena
17. Szlachta Grażyna
18. Szkrobol Grażyna
19. Siemienik Bronisława
20. Szpernol Anna
RÓŻA NR 2
ZELATORKA:1. Czaja Zofia
2. Kaplita Danuta
3. Kusarek Maria
4. Labza Barbara
5. Kaczmarczyk Bogusława
6. Niemiec Stanisława
7. Strządała Hilda
8. Dziendziel Barbara
9. Kajstura Otylia
10. Tekla Danuta
11. Walter Teresa
12. Jarczyk Cecylia
13. Zarzycka Dorota
14. Trojan Maria
15. Kaplita Iwona
16. Janik Aniela
17. Wyleżuch Józefa
18. Tyrtania Renata
19. Dziendziel Teresa
20. Puszczewicz Mirosława
RÓŻA NR 3
ZELATORKA: Bojda Teresa
1. Urbanik Małgorzata
2. Chlebek Wanda
3. Sztajer Genowefa
4. Stryczek Helena
5. Nowak Janina
6. Tomaszek Róża
7. Trebczyńska Dorota
8. Klima Henryka
9. Żerdka Barbara
10. Świeży Maria
11. Szefer Helena
12. Janota Anna
13. Kwoka Janina
14. Mikołajczyk Teresa
15. Rauer Krystyna
16. Bojda Teresa
17. Sosnowska Ewa
18. Sosna Urszula
19. Lang Elżbieta
20. Jabłońska Danuta
RÓŻA NR 4
ZELATORKA: Gawron Maria1. Gawron Maria
2. Gołyszny Anna
3. Górska Ilona
4. Bukowska Halina
5. Krzempek Maria
6. Nowak Zofia
7. Rajwa Anna
8. Sikora Janina
9. Staroń Krystyna
10. Dziwoki Małgorzata
11. Szymik Danuta
12. Wójtowicz Barbara
13. Zaremba Cecylia
14. Żur Genowefa
15. Stobierska Krystyna
16. Żur Alicja
17. Knieżyk Anna
18. Mendrek Maria
19. Gabzdyl Joanna
20. Hutnicka Jadwiga
RÓŻA NR 5
ZELATORKA: Szczudło Maria
1. Lekka Jolanta
2. Czaja Elżbieta
3. Strządała Ilona
4. Ociepka Józefa
5. Krzempek Zofia
6. Gabzdyl Anna
7. Giecek Ewa
8. Szczudło Maria
9. Ochodek Matylda
10. Puchałka Jolanta
11. Giertuga Julia
12. Janik Lucyna
13. Sojka Irena
14. Smol Janina
15. Wieliczka Otylia
16. Grygierek Jadwiga
17. Strządała Łucja
18. Żur Anastazja
19. Mrowiec Maria
20. Krutyła Maria
RÓŻA NR 6
ZELATORKA: Szopka Regina
1. Brzuska Barbara
2. Brzuska Zofia
3. Szopka Regina
4. Świątek Maria
5. Smolaz Zofia
6. Gaszczyk Krystyna
7. Kucharczyk Maria
8. Borodecka Helena
9. Lapczyk Bronisława
10. Kuboszek Aniela
11. Prefeta Helena
12. Tekla Hermina
13. Łukasik Maria
14. Korus Gertruda
15. Gandor Urszula
16. Witoszek Maria
17. Pietrzyk Ewa
18. Zaremba Jadwiga
19. Sadowska Irena
20. Strządała Bronisława
RÓŻA NR 7
ZELATORKA: Zientek Maria
1. Bochenek Anna
2. Ociepka Wanda
3. Kocur Lucyna
4. Korzeniewska Stanisława
5. Stawniczy Małgorzata
6. Lapczyk Maria
7. Lach Jadwiga
8. Litta Małgorzata
9. Arkulary Mieczysława
10. Michalczyk Janina
11. Musioł Anna
12. Szczypka Bronisława
13. Mucha Otylia
14. Skorupa Bronisława
15. Foltyn Władysława
16. Biel Anna
17. Akus Marzena
18. Zientek Maria
19. Szczypka Bożena
20. Pustelnik Danuta
RÓŻA NR 9
ZELATOR: Gawron Alojzy1. Moj Bronisław
2. Pietrzyk Jan
3. Gandor Robert
4. Gawron Alojzy
5. Dziendziel Jan
6. Dziewięcki Mieczysław
7. Strządała Antoni
8. Pieczka Jan
9. Janota Grzegorz
10. Krzempek Teofil
11. Prefeta Władysław
12. Pachuła Jan
13. Ryś Karol
14. Kanafek Józef
15. Konieczny Franciszek
16. Zaremba Damian
17. Brandys Marian
18. Spandel Andrzej
19. Mendrek Stanisław
20. Stobierski Tomasz

 

 

RÓŻA NR 10
ZELATORKA: Brandys Maria1. Jaroszewska Larysa
2. Michalczyk Eugenia
3. Moj Maria
4. Budna Bronisława
5. Moj Janina
6. Korzeniewska Waleria
7. Brandys Maria
8. Kasza Maria
9. Holeksa Zofia
10. Strządała Bożena
11. Korzeniewska Teresa
12. Konieczny Renata
13. Konieczny Bożena
14. Dziadek Maria
15. Bochenek Maria
16. Jałowiczor Mirosława
17. Sojka Janina
18. Kubica Danuta
19. Fyrla Elżbieta
20. Niemiec Zofia
RÓŻA NR 11
ZELATORKA: Brzuska Zofia
1. Micek Krystyna
2. Krawczyk Gabriela
3. Żur Jolanta
4. Gruszka Teresa
5. Majeranowska Alicja
6. Piecha Waleria
7. Lazar Magdalena
8. Smolorz Maria
9. Mazurek Helena
10. Jakubiak Zofia
11. Skorupa Monika
12. Machalica Bernadeta
13. Sajdok Wanda
14. Zygma Maria
15. Mentel Agata
16. Wójtowicz Maria
17. Miły Halina
18. Żak Halina
19. Brandys Maria
20. Ochodek Danuta

Pamiętajmy – różaniec pochodzi z nieba i do nieba prowadzi.
Królowo różańca świętego, módl się za nami.