Kapłaństwo

Kapłaństwo jest szczególnym powołaniem. Nie opiera się na naturalnych zaletach lub osobistych osiągnięciach. Pismo Święte mówi bardzo otwarcie o ociężałości dwunastu apostołów, o ich chwiejności i niewierności. Ich powołanie pochodzi wyłącznie z wolnego wyboru Jezusa: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem”(J 15, 16). Jezus daje to, czego żąda. To On z powołanych uczniów czyni swoich wysłanników, pełnomocników, reprezentantantów. Wyposaża ich w szczególne pełnomocnictwa tak, że rzeczywiście w Jego imieniu, tzn. Jak On, mogą przemawiać do ludzi: „Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”(J 20, 21). Posłany jest jak posyłający: Kto was słucha, Mnie słucha” (Łk 10, 16).
Celem kapłaństwa jest szczególna osobista wspólnota z Jezusem i rozesłanie do głoszenia Ewangelii i wybawiania świata z mocy złego. Jako reprezentanci Jezusa kapłani wciąż od nowa, sprawując Eucharystię, uobecniają Jego zbawcze wydanie się na śmierć: „To czyńcie na moją pamiątkę” (Łk 22, 19).

O powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego oraz za biskupów i kapłanów, diakonów i misjonarzy CAŁA WSPÓLNOTA WINNA SIĘ STALE MODLIĆ !!!

Rady Duszpasterza:

– KANDYDAT DO KAPŁAŃSTWA LUB ŻYCIA ZAKONNEGO po zdaniu matury zgłasza się do ks. proboszcza celem omówienia swej decyzji.

– Stara się o świadectwo chrztu, bierzmowania, opinie proboszcza i katechety. Wówczas wraz z podaniem, życiorysem, świadectwem maturalnym i kartą zdrowia zgłasza się do ks. Biskupa Ordynariusza, a następnie do Rektora Seminarium.

– W czasie studiów zakończonych praca magisterską uzyskuje posługi a następnie diakonat oraz święcenia prezbiteratu.

– Neoprezbiter odprawia swoją pierwszą uroczystą MSZE ŚWIĘTA ZWANĄ PRYMICYJNĄ w swojej wspólnocie parafialnej.