Namaszczenie Chorych

„Następnie przywołał do siebie Dwunastu i zaczął ich rozsyłać po dwóch… Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.” Mk 6, 7-13

„Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone.” Jk 5, 14-15

Sakrament namaszczenia chorych nie jest sakramentem przeznaczonym tylko dla tych, którzy znajdują się w bezpośrednim lub bliskim niebezpieczeństwie utraty życia.

Jest to sakrament, który daje nam specjalną pomoc w cierpieniu, łaskę chrześcijańskiego przyjmowania i przeżywania choroby. W szczególnych przypadkach przynosi także uzdrowienie. Dlatego nie bójmy się tego sakramentu! Odpowiednia zatem pora na przyjęcie tego sakramentu jest już wówczas, gdy wiernym zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości. Odrzućmy fałszywe myślenie i odczucia związane z namaszczeniem chorych. Nie łączmy tego sakramentu ze śmiercią!

Pierwszą łaską sakramentu namaszczenia chorych jest łaska umocnienia, pokoju i odwagi, by przezwyciężyć trudności związane ze stanem ciężkiej choroby lub niedołęstwa starości. Ta łaska jest darem Ducha Świętego, który odnawia ufność i wiarę w Boga oraz umacnia przeciw pokusom złego ducha, przeciw pokusie zniechęcenia i trwogi przed śmiercią. Wsparcie Pana przez moc Jego Ducha ma prowadzić chorego do uzdrowienia duszy, a także do uzdrowienia ciała, jeśli taka jest wola Boża. Ponadto „jeśli popełnił grzechy będą mu odpuszczone” Jk 5, 15.

Jest ono ostatnie w szeregu świętych namaszczeń, które wyznaczają etapy życia chrześcijanina: namaszczenie przy chrzcie wycisnęło na nas pieczęć nowego życia; namaszczenie przy bierzmowaniu umocniło nas do życiowej walki. Przyjęcie Wiatyku chorych otacza koniec naszego ziemskiego życia jakby ochroną, zabezpieczającą nas na ostatnią walkę przed wejściem do domu Ojca.

Rady Duszpasterza:

– SAKRAMENT CHORYCH można przyjąć wiele razy w ciągu swojego życia – ile razy nastąpiły okoliczności ciężkiej lub przedłużającej się poważnej choroby. Sakrament ten można także przyjąć przed przewidywaną operacją.

– ODWIEDZINY CHORYCH z Najświętszym Sakramentem, namaszczeniem i sakramentem spowiedzi odbywają się w każdy I piątek miesiąca od godz. 9.00. Chorych zgłaszamy w zakrystii lub kancelarii.

– Sakrament jest udzielany 11.02 (ŚWIATOWY DZIEŃ CHORYCH – ŚWIĘTO NMP Z LOURDES) oraz zawsze na życzenie wiernego.

Co należy przygotować na przybycie kapłana do domu chorego?
– stolik z białym obrusem, na nim krzyż,
– obok zapalone świece,
– spodeczek, na nim nieco waty, chleba lub cytryny
– woda święcona,
– szklanka z wodą i łyżka,
– ręcznik /chustki higieniczne/
Pamiętajmy o godnym przyjmowaniu sakramentu. Domownicy wraz z kapłanem i chorym wspólnie się modlą.