W Wielki Czwartek zgromadziliśmy się w naszej świątyni na uroczystej Mszy Świętej Wieczerzy Pańskiej, która wprowadziła nas w najświętszy czas Triduum Paschalnego.
Eucharystii przewodniczył ks. proboszcz Jacek Kobiałka, a wraz z nim Mszę Świętą koncelebrowali ks. Mariusz i ks. Piotr – wikariusze naszej parafii, a także kapłani seniorzy: ks. prałat Oskar Kuśka oraz ks. kanonik Jan Błotko. Była to piękna okazja do wspólnej modlitwy całej wspólnoty parafialnej wraz z kapłanami, którzy na co dzień jej służą.
Na początku liturgii przedstawiciele parafian złożyli kapłanom serdeczne życzenia z racji Wielkiego Czwartku – dnia ustanowienia sakramentu kapłaństwa. Był to moment wdzięczności za ich posługę, obecność i codzienną troskę o naszą wspólnotę.
Następnie przeżyliśmy radosną i ważną chwilę przyjęcia do grona Służby Liturgicznej 10 nowych ministrantów. Chłopcy, poprzez swój strój i złożone przyrzeczenia, włączyli się w sposób szczególny w służbę przy ołtarzu. Cieszymy się z ich decyzji i życzymy im wytrwałości oraz radości w pełnieniu tej pięknej funkcji.
Centralnym punktem była Liturgia Mszy Świętej Wieczerzy Pańskiej, w której wspominaliśmy ustanowienie Eucharystii oraz kapłaństwa. Podczas hymnu „Chwała na wysokości Bogu” rozbrzmiały wszystkie dzwony, które po jego zakończeniu zamilkły aż do Wigilii Paschalnej – co podkreśla wyjątkowy i pełen zadumy charakter nadchodzących dni.
W czasie liturgii słowa usłyszeliśmy opis Ostatniej Wieczerzy, a także fragment Ewangelii mówiący o umyciu nóg uczniom przez Jezusa – geście pokory i służby. Ten znak przypomina nam, że prawdziwa wielkość wyraża się w miłości i gotowości do służenia innym.
Eucharystia tego dnia ma szczególny charakter – jest pełna wdzięczności za dar obecności Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Wierni licznie przystąpili do Komunii Świętej, jednocząc się z Jezusem i między sobą.
Na zakończenie Mszy Świętej Najświętszy Sakrament został uroczyście przeniesiony do tzw. ciemnicy – miejsca adoracji, które przypomina modlitwę Jezusa w Ogrodzie Oliwnym i Jego pojmanie. W ciszy i skupieniu trwaliśmy na modlitwie, towarzysząc Chrystusowi w tych trudnych chwilach.
Leave a Comment